heeft er weer goesting an!

Na maanden van onzinnigheid kan ik zeggen dat ik er weer behoorlijk zin in heb. Een nieuwe stad, een nieuwe baan, iet wat nieuwe maar gelukkig ook nog al mijn oude vrienden, mijn vertrouwde boyfriend en zowel de gevestigde als wat nieuwe familie, dit alles vraagt om een nieuwe look and feel voor het blog.

Ik heb zin in september. Ik ben aangenomen op de Vogue modeacademie in Amsterdam waar ik modeontwerp en modestyling ga volgen en hoop zo mijn voetje tussen de deur te krijgen in de modescene waarin ik zoveel gaafs zou kunnen maken. Maar eerst maar eens mijn naaimachine onder de knie krijgen waar ik overigens ook veel zin in heb!

Ik heb zin om mijn nieuwe broers en zus te leren kennen. Ze zijn voor mij niet nieuw, ik weet al jaren dat ze bestaan maar zij weten pas van dat van mij sinds een jaar. Ik heb ze nu een week geleden gezien en vond het heel spannend maar bevredigend.

Ik heb ook zin om een huis echt eigen te maken. Julien en ik zijn het leukste stel in Amsterdam met het leukste huis van Amsterdam maar de ruimte mag best wat groter, al vindt 90% van de mensen in Amsterdam dat waarschijnlijk. Ik zou momenteel toch een moord doen voor een eigen naaikamertje.

Ik heb zin in de lente en de zomer. Na maanden van kou, sneeuw en bontjassen heb ik enorm veel behoefte aan zon en korte broeken. Maar eerst nog even op wintersport naar Tignes waar ik eigenlijk nu nog even veel meer zin in heb!

Je vraagt je af, is er iets waar dit kind geen zin in heeft? Nou nee, niets momenteel. Ik blijf daarom weer lekker schrijven over alles waar ik wel goesting in heb. I'll keep you posted!

nostalgie..

..na een hectische zomervakantie, maar daarover later meer, besluit ik vandaag mijn kamer op te ruimen en nu eens grondig. Niet alleen kleren wassen, opvouwen en in de kast leggen maar alle stapels door nemen, veel troep weggooien en oude spullen overzien. Wat weg kan moet weg. Ik vind een briefje dat mijn meemoeder ooit voor me heeft geschreven: "Eva, ik ben naar Kitty. 'telefoon nummer Kitty'. Vergeet niet te eten -->Choba Om 1/5 3 is je kamer dus klaar en dit keer ECHT opgeruimd. Tot zo Wen". Hoe toepasselijk ;)

Ook vind ik een fax van Kyra, mijn allerbeste vriendinnetje ooit. We hadden allebei een fax in 1999, want de fax is verstuurd op 10/10/1999. In het weekend maakte we dan op de computer mooie tekeningen, ik met mijn Disney ansichtkaarten programma, en nodigde we elkaar uit om te komen spelen. Op deze fax staat een groot hart met de volgende tekst: "Voor EVA *mijn liefste vriendin* heel veel -xxx-jes en voetjes en natuurlijk heel veel liefs! van Kyra". En dit met pen toegevoegd: "Nog sorry dat ik niet kwam. Vergeef je me?". Ik word heel blij als ik dit zie. Die kinderlijke naïviteit mis ik af en toe wel. Ik ga het weer terug brengen.

Maar dan zie ik een grote map met cd-roms liggen. Ik besluit de map niet zomaar op te bergen maar er eens in te kijken. Deze cd-rom map heb ik namelijk niet meer gebruikt sinds mijn super Windows Fujistu Siemens van 3 jaar terug, ik mis hem nog steeds. In deze map vind ik installatie cd-roms voor diverse programma's die ik op mijn HBO heb gekregen maar ik kan me niet herinneren ze ooit gebruikt te hebben. Dan sla ik een bladzij om en zie ik DE cd-rom. Het was altijd een eer hem in handen te hebben en ik dacht al die tijd dat iemand anders hem had. Niets blijkt minder waar en ik haal de cd-rom uit de map, stop hem in mijn laptop en krijg direct een warme rilling. Wat is dit geweldig. Het is de cd-rom van De 4 van H5. Een magisch filmpje dat ik ooit met drie van mijn beste vrienden heb gemaakt. Ik ben 16 of net 17 op dit filmpje en geniet van het leven. Iets wat ik nu nog steeds doe maar echt op een totaal andere manier.

Het is een hele eer, dat ik dit op mijn blog mag zetten. Jongens, als jullie het zien en ik zal jullie berichten via een sociaal netwerk, let's do it again!

Het waren twee fantastische dagen..

..want vanaf 1 augustus ben ik niet meer in dienst van school en de laatste week gaat na het weekend beginnen. Dus beginnen we nu met de leuke activiteiten en partijen. Gister vertrokken we met 30 graden en 90 kilometer per uur naar Noord-Holland om met al het personeel van de scholengroep een gekozen activiteit uit te voeren. Ik had gelukkig 3 maanden geleden gekozen voor surfen wat neer kwam op 1 uurtje op een plank liggen en 4 uurtjes op het strand liggen, bakken. Mijn collega's hadden een koelbox vol franse kazen, salades, tapenades, proseccos en wijnen dus lag ik daar als een god in Frankrijk.

De landskampioen van Nederland is druk bezig met de voorbereidingen op het nieuwe seizoen, maar zag nog de mogelijkheid om ons te voorzien van een rondleiding door het stadion en een diner. Na een kort filmpje waarin ex coach Louis ons de vertrekken onder in het stadion liet zien, kregen we te horen dat dat het enige was wat we zouden zien qua speelveld, kleedkamers, fitness ruimte zeg maar alle interessante plaatsen om eens te snuffelen. Dus toen we door alle skyboxen gewandeld waren en we begrepen dat we daar ook gingen eten trok ik mijn stoutste schoentjes aan. Samen met mijn direct leidinggevende ben ik naar beneden geklauterd, het veld op gegaan en heeft hij een foto van mij gemaakt.

Ook mijn collega en #1 AZ fan wilde dit graag. Dus ook hij met mijn leidinggevende naar beneden, ik was inmiddels alweer omhoog gerend want ik voelde de bui al hangen, en nam deze foto:

Hij wilde graag in de schoenen van Ronald Koeman staan maar werd zelf op de vingers gemept toen hij weer omhoog kwam. Zowel hij als de teamleider kregen onbedaarlijk op hun kop van 1 van de medewerksters van AZ.

En dan vandaag, het schoolreisje naar België! België! België! Op naar Bobbejaanland. Ik dacht altijd dat het net zo'n lame park zou zijn als Koningin Julianatoren of Drievliet. Maar niets is minder waar en het was dikke pret. In NL scheen een weeralarm te zijn uitgeroepen, wij liepen te zweten in het park en hoopte nu eens wel nat te worden in waterattracties. We zochten ze er zelfs op uit.

Na zo'n 6,5 uur in het park te hebben rondgelopen en alle "enge" attracties meerdere keren gedaan te hebben, mochten we weer in de geairconditionede bus. Doodmoe en afgepeigerd kwamen we weer op school en had ik in totaal 13 uur met mijn leukste collega's en kinderen uit mijn klasjes doorgebracht. En dat op de laatste schooldag. Zoveel emoties op 1 dag, not to do.

YeeeEEEEEES!!

Niets kan ik mij nog herinneren van de lessen biologie behalve mevrouw Staalduinen. Ze gaf ons ook verzorging maar aan de kleur van haar tanden, geur van haar lijf en pannenkoeken onder haar armen te zien, had ze er beheurlijk kaas van gegeten. Zo eentje die, wanneer je de koelkast open doet, een lucht verspreid waar je tegen aan kan leunen.

Maar wat ik nog wel weet is het lokaal waar we les hadden. Het lokaal had een balkonnetje waar je met een trapje heen kon. Boven bevond zich een waar rariteiten kabinet met spulletjes in potjes, houten plankjes met vastgespijkerde dieren en ledematen en, het vetste van allemaal, een bovenlijf op een sokkel die je van al zijn ledematen kon ontdoen. Wat hoopte ik dat ik ooit zo'n ding in mijn bezit zou krijgen.

Ik hield van de Hema, om de stijl, de prijs, het assortiment, maar ik loop daar verdomme die winkel door, zie ik dit:

Mijn geluk kon niet op! Hij is wat klein maar ik hou val spulletjes en dit is, voor alsnog, wel een koning in mijn collectie. Wanneer iemand ooit een groot exemplaar tegenkomt, ik betaal je terug!

Heeft er Patta veel zin in!

Patta, de schoenenwinkel der schoenenwinkels, bestaat 5 jaar. Ook dit is een reden voor een feestje. Daarom kaartje geregeld, huisgenoot aan de kraag meegevat en zwetend gevierd dat ik er nog nooit iets heb gekocht.

De drank is gratis, er staan een aantal koelkasten gevuld met Heineken en aan de bar worden Guggenheimers geserveerd. Veel drank betekent veel pissen en veel pissen betekent veel doortrekken, but then not.

Op naar de volgende 5 jaar, dus blijf kopen en ik zie je nog.

Fresh Fruits

Fresh Fruits ofwel de Harajuku uit Tokio, ze zijn een inspiratie voor velen. Ik vind ze ook geweldig! Maar ik vind wel dat alleen Aziaten zich zo'n pakje kunnen laten aanmeten. Op de plateauzolen na toch veel losse stukken om mee te variëren in combinatie met onze sobere Nederlandse basics stijl.

En ik heb ook mijn eigen Fruit die een inspiratie is voor velen. Deze Franse vrucht maakt, nogmaals, goddelijke dingkies op zijn BBQ. Dus heb je nog geen vorkje meegeprikt? Doe dat dan als de sodemieter want het seizoen is allang begonnen. Van gemarineerde kippenvleugels, tot op Indiaans cederhout gebakken zalm, van Girbaud's Frans zacht lam, tot hete mango met (niet van de BBQ) Frozen Dutch ijs. Zo blij met deze BBQ-prins, naja zeg maar Koning.

Ik hoop door al deze inspiraties te combineren zelf een inspiratie te kunnen zijn voor andere zaadjes, zo van die vruchten, die dan een struikje worden, naja, je vat het maar.

Ik word altijd wakker...

... met een wijsje in mijn hoofd, loop de hele dag te zingen en te fluiten. Maar er is nu een hype gaande waardoor ik word beperkt in het hebben van een liedje in mijn hoofd, namelijk de MP3 spelers op een telefoon.

In de tram, op straat, zelfs in mijn klas, iedereen schijnt het nodig te vinden andere hun crappy muziek te laten horen want is de muziekstijl al niet verschrikkelijk, dan is het het geluid wel dat uit die boxen komt. Ik vind het werkelijk waar not to do! Want heb ik zelf iets tofs in mijn hoofd, word het eruit gebruld waardoor ik vervolgens met een nummer dat ik niet herken door de kwaliteit achter blijf.

Hier dan hèt nummer waardoor mijn skills van binnens-hoofd-zingen drastisch vooruit gegaan is: