Hierbij verklaar ik het feestseizoen voor geopend!

Het feestseizoen begint met Koninginnenach. Dat voelt voor mij als de seizoensopening van al het moois wat er in een jaar kan gaan gebeuren. Koninginnedag, Lowlands, Parkpop en nog meer kleine en grotere evenementen. Vorig jaar heb ik vrijwel alle grote toffe dingen meegepakt en ik was van plan dit jaar niet anders te doen. Dit seizoen heb ik ingeluid met zowel een rommelmarkt en een kermis!

De rommelmarkt was in de IJhallen in Amsterdam, 90% troep, 10% vette shit. Tis ff zoeken maar dan heb je ook wat. De markt + aanwinsten:







De kermis was op de Dam, ook in Amsterdam. We liepen hier toevallig voorbij en ookal weer ik vaak het reuzerad, want daar is ook geen tering aan, was dit heel vet. Samen met mijn broer, met hoogtevrees, en zijn chicka gingen we erin en was het de tofste reuzerad experience die ik ooit gehad heb. Amsterdam van bovenaf is nog vetter dan van onderaf en zeker aan te raden!







Laat het feestseizoen maar beginnen!! Zin in!!

Agga, Mi Lobi You

Zoals mijn friend en collegablogger Rory al opmerkte op zijn blog (check die Swurdin!!) heeft de stad Den Haag wat liefde nodig. Door velen gezien als kut, kanker, tyfus stad, tis mijn stad. Om deze liefde uit te dragen is I love Den Haag ontstaan, film voor en door Hagenezen om iedereen die het maar wil horen en of zien op de hoogte te stellen van de vele verhalen die deze mooie stad achter de duinen rijk is.

Hou je niet van de stad zelf, dan hou je wel van de vele festivals en feestjes die vaak slechts jaarlijks te vinden zijn. Aan het eind van deze maand maakt de Koningin zich op voor de dag die haar naam draagt, ondanks dat niet zij maar haar moeder deze dag in het leven geroepen heeft. Wij Hagenezen en crazy toeristen, luiden dit in door voorafgaand aan de dag helemaal naar de k*nker te gaan op de enige echte Haagse Koninginnenach! Om vervolgens keihard door te gaan en je kater weg te drinken in Amsterdam. Echte diehards stappen zelfs zonder te slapen in een trein richting de hoofdstad om daar, al struikelend over kleedjes van veel te enthousiaste kids, het oranje gevoel, soms zelfs letterlijk, naar boven te laten komen.

Wij van ILDH kunnen dit festijn niet zomaar aan onze Haagse harten voorbij laten gaan en daarom komen wij met het Limited ILDH Koninginnenach shirt. Mag ook de volgende dag naar Amsterdam aan, dan staat het alleen voor bijvoorbeeld De Hoeren.

Harry, wat heb je met je haar gedaan?

De vriendin van mijn broer, beter bekend als Paula, is al 6 jaar niet naar de kapper geweest. Super lang haar zal je denken, mwah, valt best mee. Ze doet het namelijk zelf wat tot gevolg heeft dat ze er op sommige momenten uitziet als een Playmobiel popke. Zo had ze ook het idee om met zo'n kartelschaartje, waar je van die mooie versiersels mee in papier kan knippen, haar pony te doen. Geen goed plan en dat hebben mijn broer en ik gelukkig op tijd weten te voorkomen.

De reden dat ze al zo lang niet professioneel geknipt is, is dat ze bang is voor de kapper. Haar eigen haar verkloten vindt ze geen probleem, maar ze heeft altijd de angst dat een ander (kapper) dat ook doet en ze haar woede dus op iemand moet botvieren. Ook met een schaar waarschijnlijk. Nou ken ik toevallig een kapster die ook mijn boyfriend onder handen neemt en als hij iets aanraadt, dan weet je dat het goed zit. Vandaar dat ik Paula ook naar Zazie durfde te sturen en een fijne bijkomstigheid is dat Zazie net terug is uit Zuid-Amerika en een aardig woordje Spaans spreekt. Dan kan Paula ook gewoon goed duidelijk maken wat ze wil en waarom. Paula spreekt namelijk, op wat onmisbare Nederlandse woorden na, alleen Spaans.

No coja por favor encima de mi pelo!

Ik heb ook gelijk mijn voorkantje wat bij laten snoeien. Eindelijk weer van de supersaaie lok naar de wulpse pony!

Voor

Na

Evaleptisch

Ik wordt onderzocht in het ziekenhuis voor crazyaanvallen die ik ongeveer 1 keer per jaar heb. Vorig jaar was het de eerste keer dat een toeschouwer van mijn aanval constateerde dat ik schokkende bewegingen maakte en dus werd gedacht aan epilepsie. De neuroloog dacht echter dat het eerder aan mijn hart zou kunnen liggen dus werd ik hier op onderzocht.

Het hartkastje, waar ze later de uitslag van zijn kwijtgeraakt.

Niets was minder waar, mijn hart heeft zelfs hele mooie kamers en was erg fotogeniek, zo vertelde de arts die een hartfilmpje maakte mij. Ik had dus niks en werd naar huis gestuurd. Nu zo'n anderhalve maand geleden kreeg ik wederom een aanval en breide het schokken nu uit met een grommend geluid, zo beschreef mijn broer. Terug naar het ziekenhuis dus en nogmaals kijken of het toch niet in mijn hoofd zit. Evaleptisch dus.

Dagje Marokko

Ik kom net terug van een Marokkaanse bruiloft. Heel gaaf! Het begon om 5 uur en eidigde rond 2 uur. Niet heel gek aangezien de bruid 5 jurken had om te showen. Alle 5 even mooi.

In Nederland mag je er volgens de etiquette niet mooier uitzien dan de bruid maar bij deze bruiloft hadden de dames een wedstrijd uitgeschreven wie het meest op een oosterse prinses leek. Allemaal door naar de finale.. Helaas heb ik er geen foto's van want er werd vriendelijk verzocht geen camera's mee te nemen aangezien de fotografe en de cameravrouw alleenrecht hadden deze schitterende bruiloft vast te leggen. Hier toch een klein fotootje omdat dat gezellig staat.

Wie mooi wil zijn...

...moet dus echt heel veel pijn lijden. De zomer maanden komen er weer aan dus de waxstrips, epilady's en pincetten komen weer uit de kast. Ik ga deze zomer voor een Brazilian Wax en doe dit samen met die kanjer van een friend van me, Jane the bimbo. Ik ben blij dat ze met me mee gaat want ik doe dan altijd net iets toffer dan wanneer ik deze "kruistocht" in mijn eentje zou moeten doen.

Ook vandaag heb ik ondervonden dat mooi zijn betekent dat je pijn hebt, erge pijn. Ik heb vrij veel schoenen en eigenlijk hele makkelijke voeten. Zo makkelijk zelfs dat ik ze overal in krijg zonder blaren te krijgen. Soms zijn mijn schoenen zelfs een maat te klein maar ook dan heb ik nergens last van, als de zool maar plat is. Maar dan komen er gelegenheden waarbij een nette schoen gepast is en ik wil met mijn leeftijd en de mode meegaan en dus heb ik onlangs wat pumps gekocht. Bij de H&M dus niet te duur, ergens wist ik dat ik deze schoenen niet te vaak ging dragen dus veel geld uitgeven aan martelwerktuigen leek me geen plan.





Na een dag lopen op deze krengen, ik heb ze verdomme nog in twee kleuren ook, zijn mijn eennakleinste tenen zo aangetast dat er pleisters aan te pas moeten komen. Je begrijpt dat ik niet weg kom met zomaar een huidskleurige pleister die na een dag dragen al het stof verzameld dat in een vierkante meter rond mijn voeten zwerft dus dan maar deze fashionable "Hawr!" piraten pleisters. For life!

Just the two of us...

Meer kunnen ook niet op een tandem. Julien en ik hadden een ingenieus idee, namelijk een tandem huren en met de boot naar IJmuiden. Het huren van de tandem ging al niet voorspoedig. We zijn bij drie fietsenverhuurbedrijven geweest, ja Amsterdam kent er veel, maar we hadden er uiteindelijk 1 met twee zadels, twee sturen en twee wielen. Precies wat we zochten. Op naar de boot dan maar. Ons geluk kon niet op toen een te dikke grijze eikel van Connexxion ons vertelde dat tandems niet op de boot mochten, ze konden wellicht alle andere fietsen beschadigen, ook al waren we de enige gegadigden met een fiets. Hoe we ook probeerde zijn mening te veranderen, regels waren regels en er was geen kans dat wij op de boot mochten, met de fiets dan in ieder geval.




Maar Jules en Eva laten zich niet klein krijgen dus besloten we om dan maar naar IJmuiden te fietsen. We hadden immers onze tandem en blije beentjes en een lunchpakket dus het plan werd gesmeet en uitgevoerd.






Zo'n 32km en 2 uur later kwamen we aan in IJmuiden. We zochten een lekker plekje in de duinen en in de zon en toen kwam de Jules met een grote verrassing:





Wat romantisch! Ik weet. En het grote voordeel aan deze fles was dat de terugreis al helemaal als een rakketje ging. Al lachend, ouwehoerend en doortrappend door het prachtige landschap gingen we weer op huis aan. We zochten huisjes uit waar we wilde wonen, bedachten welke diertjes we op ons erf rond zouden laten lopen en maakte mooie foto's. Thanks 2 the I-Phone kwamen we weer thuis en hadden in totaal 65km gefietst.




Zeker voor herhaling vatbaar want met z'n tweeën op een fiets gaat veel sneller dan met twee fietsen en ik had eindelijk de kans om om me heen te kijken zonder mezelf in gevaar te brengen. Heerlijk!